Het academisch jaar 1989-1990 was net in volle gang toen op 14 september 1989 de oprichtingsvergadering van het illustere Heerendispuut Lucifer plaatsvond. Aangezien zij tezamen al menig avond gevuld hadden met het ongebreideld consumeren van bier en het jagen op gewillige vrouwen, besloten elf jongemannen die niets van hun gading vonden bij de bestaande verenigingen hun krachten te bundelen in een onafhankelijk dispuut. Nú wordt dit door de Heeren van het eerste uur een wijs besluit genoemd. Een besluit echter, dat niet zonder slag of stoot werd genomen. Menige vergadering ontaardde in hevige discussies over naam, structuur en doelstellingen. Aanvankelijk werd gekozen voor Ambrosia, maar toen enkele van de Heeren in een Bosche kroeg het uithangbord van het Belgische biermerk Lucifer zagen hangen, was het zonneklaar dat het te vormen dispuut de naam Lucifer zou dragen. Het was licht ontvlambaar, het was bier en het was de duivel. Een betere naam kon men zich eenvoudigweg niet wensen!!! Op napoleontische wijze werden de eerste Luciferianen geïnaugureerd als keizers van de binnenstad.

In het eerste jaar na de oprichting werd de basis gelegd voor een langdurig bestaan van het dispuut. Buiten het meer dan regelmatig in de kroeg staan en gehoord en gezien worden waardoor een grote naamsbekendheid tot stand kon worden gebracht, werd een orde commissie aangesteld om tijdens vergaderingen de rust te bewaren en de orde te handhaven (beiden onmogelijke taken). De Mores werden opgesteld volgens welke nog steeds het Luciferiaanse bestaan wordt geleid en vanzelfsprekend werd er fanatiek gedisputeerd.

Ondernemen, feesten, bier drinken, eten, braken, vechten, lachen, kortom ‘zijn’ wordt sinds 1989 door reeds zo’n vijftig studenten en oud-studenten maar op één wijze gedaan: De Luciferiaanse.